Bu şüpheci ve manipülasyonu deşifre eden aforizma, bilginin olmadığı yerde "otoritenin" nasıl kolayca sahtekârlıkla kurulabileceğini anlatır. Cahil, eğitimsiz veya dünyadan bihaber bir toplumun (kimsenin hiçbir şey bilmediği yer) içine giren kurnaz bir insan, uydurduğu en saçma teorileri, sahte mucizeleri veya yalanları tartışılmaz bir "hakikat" (her şey) gibi satabilir. Çünkü onu denetleyecek, "hayır o öyle değil" diyecek bir akıl yoktur. Bu söz, cehaletin olduğu bir toplumda sahte şarlatanların, peygamberlerin veya kurtarıcıların ("her şeyi bilenlerin") neden bu kadar kolay türediğini kusursuzca özetler.