Bu söz, toplumsal ikiyüzlülüğü ve ahlakçılığı eleştirir; gücü elinde bulunduranların, otoritenin gerçek kusurlarını ve haksızlıklarını (çıplak kralı) dile getiremeyen korkak kitlelerin, daha zayıf veya magazinel detaylara saldırarak sahte bir dürüstlük sergilediklerini anlatır.