Bu söz, tasavvufi bir tevekkül anlayışını ve psikolojik dayanıklılığı harmanlar. İnsanın zorluklar ve acılar karşısında isyan etmek yerine, bunları ruhsal bir olgunlaşma vesilesi olarak görüp sabırla ve rıza ile karşılaması gerektiğini; zira en karanlık anların bile ardında büyük bir aydınlığı ve umudu barındırdığını ifade eder.