Bu söz, kültürün sadece entelektüel bilgi yığmakla değil, hayat karşısında ihtiyatlı, ölçülü ve öngörülü bir duruş geliştirmekle başladığını savunur. Gerçek bir kültürel olgunluğun, insanın kendi eylemlerinin sonuçlarını tartabilmesi, nerede nasıl davranacağını bilmesi ve hayatın getireceği durumlara karşı ahlaki ve zihni bir hazırlık (tedbir) içinde bulunmasıyla mümkün olduğunu anlatır.