Türkiye'nin (ve televizyon tarihinin) en efsanevi dizisi olan Kurtlar Vadisi'ne dair çok "niş", iddialı ve sinefil (derin) bir kalite/senaryo eleştirisidir. Çoğu izleyici dizinin Osman Sınav dönemindeki (ilk 97 bölüm) tamamını bir başyapıt kabul ederken; yazar, bu standardı daha da yukarı çeker. Asıl kalitenin, karakter derinliğinin, siyasi zekânın ve mafya raconunun tamamen zirvede olduğu dönemin sadece Aslan Akbey'in (ve Çakır'ın) hikâyede olduğu "ilk 55 bölüm" olduğunu; sonrasındaki bölümlerin aksiyona/popülizme kaydığını savunan o çok haklı elitist dizi tespitidir.