Her yeteneğin, her varlığın işleyebilmesi ve var olabilmesi için uygun bir ortama veya araca muhtaç olduğunu anlatan Türk atasözüdür. Nasıl ki bir kuş kafessiz durmazsa (veya uçmak için gökyüzüne ihtiyaç duyarsa), bir borazan veya ney (boru) de içine üflenecek bir nefes olmadan hiçbir ses çıkaramaz. Varlık, vasıtayla tamamlanır.