Bu söz, maddiyatçılığın ve bitmek bilmeyen tüketim arzusunun yarattığı ruhsal doyumsuzluğu harika bir benzetmeyle açıklar. Deniz suyu susuzluğu gidermek yerine nasıl hücreleri kurutup daha fazla susatırsa, mutluluğu sadece para, mal ve mülkte arayanların da ruhsal açlıklarının her kazanımla daha da büyüyeceğini anlatır. Gerçek tatminin manevi değerlerde olduğunu savunur.