Bu söz, insan ilişkilerinin ve dostlukların çıkarlara veya mutluluk zamanlarına göre nasıl şekillendiğini anlatan gerçekçi bir eleştiridir. Başarılı, zengin veya mutlu zamanlarda etrafımızın insanlarla dolacağını, herkesin yakınlık kurmak isteyeceğini; ancak zor, sıkıntılı ve acılı günlerde (bedbahtlıkta) insanların uzaklaşacağını ve yalnız kalacağımızı vurgular.