Bu ünlü atasözü, yasal yetkinin, meşruiyetin ve gücün kaynağını tanımlar (Hz. Süleyman'ın efsanevi yüzüğüne/mührüne atıf yapar). Bir devlette veya organizasyonda, kişi ne kadar bilge, haklı veya yetenekli olursa olsun; kararları alma, uygulama ve onaylama (mühür) yetkisi kimin elindeyse, son sözü o söyler ve gerçek güç (Süleyman) odur. Gücün adaletle değil, yetkiyle (mühürle) şekillendiğini anlatan bir bürokrasi kuralıdır.