Ortadoğu ve İslam ülkelerindeki siyasi ikiyüzlülüğü (ve din adamlarının korkaklığını) deşifre eden sert bir sosyolojik eleştiridir. Devleti yöneten ve halka sürekli dini ahlak pazarlayan liderlerin kendi özel yaşantıları, servetleri ve lüksleri aslında savundukları inanca tamamen zıttır. Ancak makamından, maaşından veya canından korkan din adamları, bu firavunlaşmaya karşı tek bir kelime edemeyecek kadar omurgasızdır.