Bu söz, hayatın zorluklarının ve çekilen acıların insan karakteri üzerindeki dönüştürücü ve olgunlaştırıcı gücünü anlatır. Tıpkı ham bir elmasın değer kazanması için kesilip yontulması gibi, insanın da ruhsal gelişimini tamamlaması ve bilgeliğe ulaşması için hayatın zorlu sınavlarından ve acılarından geçmesi gerektiğini savunan felsefi bir benzetmedir.