Bu söz, sanatın temel fizyolojik ihtiyaçların ötesine geçen, insan deneyimine derinlik katan benzersiz rolünü vurgular. Sanatçı, yaşamı sürdürmek için zorunlu olmayan; ancak ruhu besleyen, düşünceyi kışkırtan ve estetik haz veren eserler yaratır. Bu 'ihtiyaç dışı' üretim, aslında insanlığın anlam arayışının, güzellik ve ifade tutkusunun bir yansımasıdır.

Felsefi açıdan bakıldığında, sanatın işlevi, varoluşun sadece pratik ve faydacı yönleriyle sınırlı olmadığını, aksine insanı insan yapan duygu, hayal gücü ve soyut düşünce gibi unsurları beslediğini gösterir. Sanat, gündelik yaşamın zorunluluklarından sıyrılarak, bireye ve topluma daha yüksek bir bilinç ve duyarlılık katmanın, yani "gereksiz" olanı "vazgeçilmez" kılmanın bir yoludur.