Bu söz, insan ilişkilerinde sevginin birleştirici ve hoşgörülü gücünü anlatan psikolojik bir tespittir. Bir insanı severken onun hatalarını görmezden gelme veya olgunlukla karşılama eğilimindeyken, sevgi zayıfladığında en ufak detayların, sıradan kusurların bile gözümüze batmaya başlayacağını ve tahammülsüzlüğün artacağını belirtir.