(George Carlin'in o meşhur "Sistem/Amerikan Rüyası" eleştirisi veya Matrix felsefesini yansıtan) demokrasinin ve seçim sandıklarının ardındaki o "derin devlet / sermaye" illüzyonunu paramparça eden anarşist bir gerçektir. Bizler dört yılda bir sandığa gidip X partisini veya Y partisini seçerek ülkeyi "bizim" yönettiğimizi ("seçme özgürlüğümüzü") sanırız. Oysa yazar; o siyasetçilerin sadece perde arkasındaki o devasa patronların (sermayenin) kuklaları olduğunu; bize sunulan o sandık şovunun sadece kölelere "özgürmüş gibi" hissettirmek için tasarlanmış bir tiyatro olduğunu tokat gibi çarpar.