Bu sert kültürel ve tarihsel eleştiri, Anadolu'nun acılarından doğan sanat eserlerinin modern popüler kültürde nasıl içinin boşaltıldığını ve yozlaştırıldığını anlatıyor. "Dom Dom Kurşunu" gibi türküler, aslında siyasi cinayetlerin, derin toplumsal trajedilerin ve kanlı gözyaşlarının feryadıdır. Ancak zamanla bu ağıtlar, tüketim toplumunun ellerinde asıl anlamından koparılmış, gece kulüplerinde dans edilen (dingildenen) eğlencelik pop şarkılarına dönüştürülmüştür. Yazar, bir halkın acısıyla eğlenilmesine duyduğu öfkeyi dile getirirken, sanatın ve acının hafızasını kaybetmiş yüzeysel bir topluma karşı tarihi bir utanç dersi veriyor.