Anlatma Sözleri

Anlatma, insanın o içindeki dilsiz, boğucu acıyı, o beynini kemiren şüpheyi veya o göğsüne sığmayan o büyük neşeyi; kelimelerin o kısıtlı, o yetersiz kafeslerine sokarak o karşısındakinin o idrakine, o kalbine o usulca, o umutla akıtma çabasıdır.Ancak yeryüzündeki en büyük yalnızlık, o insanın anlattıklarının o karşıdaki duvar tarafından o zerre kadar anlaşılmamasıdır. İnsan o en derin yarasını, o gözü yaşlı anlattığında karşısındaki o sadece boş gözlerle ona bakıyorsa; o ‘anlatma’ eylemi o bir iletişim değil, o insanın o kendi kanında, o kendi sesinde o ikinci kez, o çaresizce boğulma anıdır.