Panoptik Sözleri

Panoptik, Michel Foucault’nun o meşhur hapishane metaforuyla; merkeze konulan tek bir kuledeki o görülmeyen bekçinin, o etrafındaki hücrelerdeki o mahkumları o her an izleyebildiği, mahkumların ise o izlenip izlenmediğini bilmeden o sürekli bir paranoyayla o kendi kendini o disipline ettiği o dehşet verici, o görünmez güç sistemidir.Modern toplum o devasa bir ‘panoptikondur’. Sokaklardaki kameralar, izlenen cep telefonları yüzünden insan; o başında polis olmasa bile o ‘acaba izleniyor muyum?’ korkusuyla o içindeki özgürlüğü o kendi kendine öldüren, o kendi beyninin içindeki gardiyanla o sürekli itaat eden o köleleşmiş bir canlıya dönüşmüştür.