Tutuşma Sözleri

Tutuşma, sönük, soğuk ve eylemsiz duran bir maddenin, ateşin o küçük, kızıl bir kıvılcımıyla aniden birleşerek; o geri dönülmez, yakıcı ve yok edici bir aleve, o durdurulamaz bir yangına teslim olma anıdır. Başlangıcın o sarsıcı, hararetli sıçramasıdır.İnsanın ruhu da bazen aniden ‘tutuşur’. Bu bazen birisine duyulan o ilk derin aşkın kıvılcımıyla, bazen de bir haksızlık karşısında patlayan o devasa, kör edici bir öfkeyle olur. Tutuşan insan, artık eski soğukkanlı, hesapçı insan değildir; o an sadece kendi ateşinin içinde ya etrafını aydınlatan bir meşaleye, ya da kendini kül eden o çaresiz bir kurbana dönüşür.