Emile Zola (1840-1902)

Emile Zola, edebiyatta natüralizm akımının kurucusu ve en büyük dehası kabul edilen, toplumsal adaletsizlikleri, işçi sınıfının acılarını ve Dreyfus Davası’ndaki ‘J’accuse’ (İtham Ediyorum) mektubuyla adaletin simgesi haline gelmiş anıtsal Fransız yazardır. Eserlerinde insanı genetik ve çevresel faktörlerin bir ürünü olarak ele alarak sokakların pisliğini, yoksulluğu ve sömürüyü bilimsel bir soğukkanlılıkla tasvir etmiştir. Onun adalet, gerçek ve insan onuru üzerine söylediği sözler, edebiyat tarihinin en güçlü aforizmalardır.Zola’nın o dürüst ve sarsıcı dili, okuyucunun tüm yapay erdem maskelerini düşürür. O, gerçeğin söylenmediği bir toplumun çürüyeceğini savunarak adaletin ve dürüstlüğün değerini en yüksek sesle dile getirmiştir. Emile Zola’nın geride bıraktığı bu mücadeleci edebi miras, bugün de gerçeğin peşinde koşan ve haksızlıklara karşı duran tüm insanlık için sönmeyen birer ışık kaynağıdır.