Bu son derece abartılı, komik ve kendini (veya karşısındakini) aşağılayan grotesk betimleme, fiziksel çirkinliğin veya ürkütücü bir görünümün mizahi bir şekilde efsaneleştirilmesidir (genellikle Türk sinemasındaki kötü karakterlerin veya kaba tiplemelerin komik özeleştirisidir). Yazar, o yüz ifadesinin veya dış görünüşün o kadar korkunç olduğunu iddia eder ki; bu çirkinliğin etkisi sadece kişisel bir estetik sorunu olmaktan çıkıp, tüm mahalleyi boşaltacak, yetişkin kadınları öldürecek ve çocukları dilsiz bırakacak bir tür "doğaüstü felakete" dönüştüğünü inanılmaz eğlenceli ve karikatürize bir dille anlatır.