Bu atasözü, doğanın veya ilahi adaletin, zarar vermeye ve saldırmaya (süsmeye) meyilli, kötü niyetli veya saldırgan karakterlere, bu niyetlerini gerçekleştirecekleri büyük güçleri (boynuzu) veya fırsatları vermediğini anlatan eğlenceli ve bilgece bir tespittir. "Allah dağına göre kar verir" mantığının tersi bir şekilde, kapasitesi yıkıcı olanlara o yıkımı yapacak yetkinin verilmemesi, evrensel dengenin bir tecellisidir.