(Tolstoy veya tasavvuf ekolünü anımsatan) teolojiyi ve dini, felsefi tartışmalardan çıkarıp "vicdanın" pratik sahasına indiren çok samimi bir inanç tanımıdır. İnsanlar Tanrı'nın varlığını ispatlamak veya dini anlamak için yıllarca kalın felsefe kitapları okur, tartışır ve zihinlerini yorarlar ("düşünerek bulmak"). Oysa yazar; aç bir hayvanı doyurduğunuzda, ağlayan bir çocuğu güldürdüğünüzde içinize dolan o muazzam merhamet ve huzur hissinin; okuduğunuz bütün teolojik metinlerden çok daha güçlü bir "İlahi kanıt" olduğunu; Tanrı'nın beyinle değil, ancak vicdanla ("iyilikle") kavranabileceğini fısıldar.