İnsanın içindeki o ilkel, lanetli ve hiçbir zaman tatmin olmayan o korkunç "Açgözlülüğü (Hırsı)" anlatan muazzam bir doğu/bilgelik uyarısıdır. İnsanlar hep "Eğer şu kadar param olsa, şu eve geçsem çok mutlu/kanaatkâr olacağım" diye yemin ederler. Oysa yazar; insanın doğasının doymak üzerine değil, "daha fazlasını istemek" üzerine kurgulandığını; bu yüzden gökten para yağsa veya dağlardaki bütün "taşlar som altına dönse" bile, insanın o altının da hepsini isteyip komşusuyla savaşa gireceğini (ruhundaki o kör kuyunun asla "doymayacağını") o sarsıcı bir çaresizlikle özetler.