Bu söz, kalıcı olmanın ve saygınlığın fiziksel yapılarla değil, insanlığa sunulan faydalı hizmetler, eserler ve ahlaki eylemlerle mümkün olacağını savunur. Gösterişli taş abidelerin zamanla yıkılabileceğini, ancak insanların zihninde ve kalbinde iz bırakan eylemlerin asıl ölümsür anıtlar olduğunu açıklar.