Bu söz, büyük krizlerin ve hayati tehlikelerin insanın içindeki gizli potansiyeli, çözüm üretme yeteneğini ve yaratıcılığını nasıl ateşlediğini anlatır. Konfor alanında sıradanlaşan zihin, bir tehditle karşılaştığında hayatta kalma içgüdüsüyle öylesine odaklanır ve öylesine keskinleşir ki, normalde asla aklına gelmeyecek dahiyane çözümler üretebilir. Zorluklar, hazırlıklı ve bilinçli bir zihni çökertmez; aksine onu olağanüstü bir kapasiteye ulaştırarak sıradanlığın ötesine taşır.