Suç dünyasının (veya sokak jargonunun) son derece kaba ama net bir raconudur. Bir işin kurucusuna, ustasına veya o kötülüğün/karanlığın bizzat yaratıcısına kendi işini öğretmeye kalkmanın (tereciye tere satmanın) anlamsızlığını anlatır. Hayatını o zehri satarak geçiren (torbacı) birine, o zehrin ne kadar tehlikeli olduğunu veya nasıl bir şey olduğunu anlatmak büyük bir ahmaklıktır; çünkü o kişi zaten sattığı şeyin ve yaptığı kötülüğün son derece farkındadır. Bu söz, şeytanla pazarlık ederken veya ahlaksız bir sistemi eleştirirken, karşı tarafın cehaletine değil, bile bile kötülük yaptığına odaklanılması gerektiğini söyler.