(Tasavvufi, dini veya felsefi anlamda "umudun" değerini anlatan şiirsel bir metafordur). Gerçek inancın (mümin olmanın) bedavadan kazanılan bir şey olmadığını anlatır. Bir bulutun yeryüzüne bereket (yağmur) indirebilmesi için önce çok ağırlaşması, kara kara bulutları toplaması ve dolması (yüklü) gerekir. İnsan da, o ilahi veya ahlaki huzura (zevki yaşamak) ulaşabilmek için, kalbinde insanlığa, sevgiye veya geleceğe dair çok ağır, bedel ödeten, sancılı ve devasa bir "umut yükü" taşımak zorundadır. Hafif bir kalbin, yağmuru (bereketi) olmaz.