Bu söz, insanın yaşam evrelerine göre mücadele etmesi gereken zaafları mükemmel bir şekilde özetler. Gençlik dönemi arzuların ve doyumsuzluğun zirvede olduğu bir yaşken, erdemli insan hırslarını dizginlemelidir. Yetişkinlik ve güç çağında ise sahip olunan kudret insanı kavgacı ve bencil yapabilir, burada tevazu gerekir. İhtiyarlık ise sahip olduklarını kaybetme korkusuyla cimriliğe yol açabilir. Her çağın kendi tuzağı vardır ve erdem, bu tuzaklara düşmeden yaşamayı başarmaktır.