Bu söz, ahlaki sorumluluğun pasif boyutuna dikkat çeker. Kötülük yapmamış olmak, ahlaklı olmak için yetmez. Toplumda yapılan haksızlıklara, zulümlere sessiz kalmak, yardım edebilecekken etmemek ve yapabileceğimiz iyilikleri ertelemek de bizi ahlaki olarak sorumlu kılar. Sessizlik, kötülüğe ortak olmaktır.