Aristoteles'in (Politika kitabındaki) "İnsan sosyal bir hayvandır" felsefesinin temelini oluşturan, o ikonik ve mutlak varoluşsal yasadır. İnsan, beyni ve evrimi gereği diğer insanlara, topluma, bir aileye veya sohbete muhtaçtır. Normal bir insan ("sosyal hayvan") kalıcı ve mutlak bir yalnızlığa ("ıssızlığa") asla katlanamaz, delirir. Yazar; o derin yalnızlıkta hiç kimseden yardım almadan, sevgisiz ve iletişimsiz yaşayabilen (ve bundan zevk alan) bir canlının, ya doğadaki en ilkel, acımasız ve asosyal "vahşi bir hayvan" ya da hiçbir şeye muhtaç olmayan "kutsal bir Tanrı" olduğunu o şok edici zıtlıkla (iki uçla) anlatır.