Aile kurumuna ve sadakate duyulan bu derin saygı yüklü aforizma, insanın dünyadaki en büyük sığınağının sevgi dolu bir eş olduğunu anlatır. Dünya genellikle stres, ihanet, hastalıklar ve ekonomik savaşlarla dolu bir yerdir (küçük bir cehennemdir). Ancak dışarıda ne kadar büyük bir fırtına koparsa kopsun; kişinin akşam eve geldiğinde huzur bulduğu, tamamen güvendiği, yargılanmadığı ve sevildiği bir eşi ("mutlu bir evliliği") varsa, o ev dünyadaki tüm kötülüklerden yalıtılmış bir vahaya ("cennete") dönüşür. Yazar, insana dünyada verilebilecek en büyük ilahi ödülün gerçek bir hayat arkadaşı olduğunu harika bir şekilde özetliyor.