(Albert Camus veya İbn Arabi felsefesine yakın bir varoluşsal seyahat tanımıdır). Fiziksel bir yolculuğun aslında ruhsal bir içe dönüş olduğunu anlatır. İnsanlar genellikle kendi dertlerinden, rutinlerinden veya kendilerinden "kaçmak" için uzak ülkelere, yeni şehirlere (yolculuğa) çıkarlar. Ancak insan, o yabancı sokaklarda kaybolduğunda, tüm maskelerinden sıyrıldığında ve dış dünyadaki sessizlikle baş başa kaldığında; asıl kaçtığı şeyin kendisi olduğunu fark eder ve ruhunun en derin, en çıplak haliyle (kendimize geri getirir) yüzleşmek zorunda kalır. Kaçış, buluşmaya dönüşür.