Bu söz, mutluluğun temel engellerinin çoğu zaman geçmişin yükleri ve geleceğin belirsizliklerinden kaynaklandığını çarpıcı bir şekilde ifade eder. Kötü bir gelecek korkusu, kaygının ve sürekli endişenin pençesinde yaşamak demektir; henüz gerçekleşmemiş olumsuz senaryolara zihnimizi hapsetmek, şimdiki anın güzelliklerini kaçırmamıza neden olur. Benzer şekilde, kötü bir geçmişin hatırası da pişmanlık, kırgınlık veya acıyla yoğrulmuş anıları sürekli yeniden yaşamak, bugünü zehirlemek anlamına gelir.

Alıntı, aslında mutluluğun dışsal koşullara değil, içsel bir zihinsel duruma bağlı olduğunu vurgular. Geçmişin derslerini alıp bırakmayı, geleceği ise kontrol edilemeyen yönleriyle değil, şekillendirilebilir potansiyeliyle ele almayı önerir. Bu iki zihinsel yükten arınmak, bireyin şimdiki ana odaklanarak huzuru bulmasının, mevcut deneyimlerini tam olarak yaşayabilmesinin ve böylece gerçek mutluluğa erişmesinin anahtarıdır.