Bu söz, insanın algı sınırlarını ve hayatın bilinmezliğini şiirsel ve felsefi bir metaforla ele alır. Geleceğin veya uzak hedeflerin bizden gizlenmesinin, belki de insan zihnini korumak ve anı yaşamasını sağlamak için tasarlanmış bir sınır olduğunu belirtir.