(İslam Peygamberi'ne atfedilen "Ben güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim" felsefesinin veya akılcı İslam'ın) dincilik (şekilcilik) ile gerçek inanç arasındaki o kalın çizgiyi çizen o devasa manifestosudur. İnsanlar, günde beş vakit ibadet eden, şeklen dindar görünen birinin otomatik olarak "cennetlik" olduğunu sanırlar. Oysa yazar; rüşvet yiyen, yalan söyleyen ve vicdanı ("ahlakı") olmayan bir insanın kıldığı namazın veya kestiği kurbanın hiçbir değeri olmadığını; çünkü dinin asıl binasının o ahlakın kendisi olduğunu, ahlak yoksa ortada bir dinin de kalmayacağını çok sert bir yargıyla suratımıza çarpar.