Bu klasik ve evrensel Türk atasözü, yanlış kararların, öngörüsüzlüğün ve düşünmeden hareket etmenin bedelinin fiziksel veya maddi bir yorgunlukla ödendiğini anlatır. İnsan aklı (baş), plan yapmak, tehlikeleri sezmek ve işleri kolaylaştırmakla görevlidir. Eğer kişi zekâsını kullanmaz, aceleci davranır veya gerekli tedbirleri almazsa, ortaya çıkan hataları telafi etmek için daha çok çalışmak, daha çok koşturmak ve bedenini (ayakları) yormak zorunda kalır. Zihinsel tembelliğin cezasının her zaman fiziksel bir eziyet veya amelelik olduğunu vurgulayan bu söz, hayatın her alanında geçerli olan çok pratik bir bilgelik sunar.