Oblomov (1859)

İvan Gonçarov’un başyapıtı Oblomov, uyuşukluğu, kararsızlığı ve hayaktan elini eteğini çekmeyi tanımlayan ‘Oblomovluk’ kavramını yaratan romandır. Başkahramanın tembelliği ve rüyaları ekseninde, Rus soylularının işlevsizliğini ve insanın eyleme geçme korkusunu derin psikolojik analizle işler.Kitaptan süzülen alıntılar, hayatın anlamını, aşkın sorumluluklarını, yalnızlığı ve tembelliği sorgulayan görkemli edebi aforizmalardır. Gonçarov’un insan zaafları dürüstçe resmettiği bu bilgece sözler, birey ile toplum arasındaki çatışmayı anlamada zamansız rehberlerdir.