Hayal kırıklığının, ihanetin ve siyasi (veya örgütsel) uyanışın o en acımasız itirafıdır. Bir insan gençliğinde veya idealizm döneminde bir siyasi figürü, patronu veya dini bir lideri gözünde o kadar büyütür ki (onu "kurtarıcı" sanır), onun peşinden gözü kapalı gider. Ancak yazar; o "sözüm ona" (sahte) liderin aslında sadece kendi çıkarını düşünen, korkak ve yalancı bir figüran olduğunu gördüğü o büyük çöküş (ihanet) anında; bir daha hayatı boyunca hiçbir "otoriteye/lidere" biat etmeyeceğine (kendi aklını başkasına kiraya vermeyeceğine) dair o soğuk yemini eder.