(Çok sert, amiyane ama bir o kadar da net bir Anadolu/kültürel kimlik atasözüdür). Geçmişini, tarihini (atasını) bilmeyen, inkar eden veya kendi köklerinden utanan bir insanın veya toplumun, hayatta kendi bağımsız bir karakteri olamayacağını savunur. Köksüz kalan bu insan, eninde sonunda başkalarının kültürlerine, emperyalist güçlere veya değersiz, ahlaksız akımlara (it peşinde) köle olur, onların izinden sürüklenir. Geçmişine saygı duymayanın, gelecekte hiçbir saygınlığı olmaz. Kökü olmayan ağaç, rüzgarın esiridir.