Bu söz, ahlaki otokontrolün ve utanma duygusunun (ar), dışsal zorlamalardan çok daha etkili olduğunu vurgulayan geleneksel bir tespittir. Bir insanı baskıyla, korkuyla veya dışsal yasaklarla kontrol altında tutmak kalıcı değildir. Asıl önemli olan, bireyin kendi içinde geliştirdiği ahlaki vicdan ve ar duygusunun onu kötülükten alıkoymasıdır.