Bu klasik ve edebi dörtlük, insan ilişkilerinde karşılıklı sevgi ve saygının, maddi veya dünyevi unvanlardan çok daha üstün olduğunu vurgular. Sizi içtenlikle ve saf bir kalple seven birine (toprakla bir olmuş, mütevazı olsa bile) değer verin; fakat size değer vermeyen, sizi sevmeyen birine (dünyanın en güçlü hükümdarı olsa dahi) asla boyun eğmeyin.