Bu söz, mutluluğun dışsal zenginliklerden ziyade içsel tatmin ve kanaatkarlıkla ilgili olduğunu çok net bir şekilde özetler. Elindeki küçük şeylerin değerini bilmeyen, onlarla huzur bulamayan bir insanın, dünyanın tüm zenginliklerine sahip olsa da tatmin olması imkansızdır. Çünkü doyumsuzluk, sahip olunan miktarla değil, ruhun kendi eksikliğiyle alakalıdır. Gerçek mutluluk, varlık içinde değil, yetinme sanatında ve iç huzuru bulabilmekte gizlidir.