Türkiye Cumhuriyeti'nin siyasi ve askeri arenasında (genellikle sert bir ulusalcı, komutan veya siyasetçinin) radikal dinciliğe, tarikat yapılanmalarına ve siyasal İslam'a çektiği o net, tavizsiz ve çok sert ideolojik resttir. "Tekke ve Mekke" metaforu, devleti liyakat, hukuk ve akılla yönetmek yerine; şeyhlerden icazet alan, dini referanslarla (tarikat bağlantılarıyla) devletin içine sızan ve sömüren o karanlık yozlaşmayı simgeler. Konuşan kişi, bu Orta Çağ zihniyetini tamamen reddederek; tek bağlılığının bağımsızlığa (Kuvâ-yi Milliye ruhuna) ve o çağdaş, laik kurucu lidere (Atatürk'e) olduğunu adeta bir kılıç çekerek ("askeriyim" diyerek) ilan eder.