Bu söz, generallerin ve askeri liderlerin yetki sınırlarını ve bağımlılığını ifade eden bir benzetmedir. Bir general, kendi kararlarını tamamen bağımsız alamaz; bağlı olduğu siyasi otoritenin sunduğu kaynaklar, hedefler ve sınırlar (toprak kiracısına verilen alan) ölçüsünde hareket edebilir. Askeri güç, siyasi iradenin aracıdır.