İşçi sınıfının, ezilenlerin veya siyasi bir hareketin dayanışma gücünü özetleyen devrimci ve sarsılmaz bir slogandır. Sistemi yönetenler (efendiler), kitleleri bölerek, birbirine düşürerek ve yalnızlaştırarak (köleleştirerek) kontrol altında tutarlar. Yalnız olan her birey zayıftır ve sisteme boyun eğer. Ancak o ezilen kitleler kendi aralarındaki ayrılıkları unutup tek bir amaç uğruna yan yana geldiklerinde ("birleştiklerinde"), sistemin o devasa kontrol mekanizması anında çöker. Yazar, özgürlüğün (köleliğin antitezinin) ancak ve ancak "örgütlü bir dayanışma" ile kazanılabileceğini çok güçlü bir felsefi matematikle açıklar.