(Yeşilçam sinemasından (veya benzeri melankolik bir nostaljiden) kültleşmiş o hüzünlü "zaman" itirafıdır). İnsanın sürekli geçmişin o güzel günlerine duyduğu o acı dolu, onulmaz hasreti (nostaljiyi) resmeder. Karakterin aradığı şey bir eşya, bir para veya bir yer değil; masumiyetin, saflığın ve gerçek sevginin var olduğu o "eski günlerdir". Ancak hayatta çok tecrübeli (ve acımasız gerçeği bilen) yaşlı adam (faytoncu), o zamanın geri döndürülemez bir nehir olduğunu (boşuna uğraşma) ve o güzel insanların, o güzel günlerin bir daha asla (geri gelmez) yaşanmayacağını yüzüne vurur. Geçmiş, ulaşılamaz bir ülkedir.