(Genellikle muhalif bir aydına veya siyasetçiye ait) Türkiye'nin kaynak dağılımı ve kalkınma politikalarındaki devasa çarpıklığı özetleyen, son derece net ve rasyonel bir reçetedir. Yazar; devletin bütçesini, ekonomik bir getirisi olmayan (dini/ideolojik) binalara, şatafatlı saraylara veya üretmeyen yandaşlara ("tüketime") harcamak yerine; doğrudan bilim üreten fen liselerine, istihdam yaratan fabrikalara ve tarlada üretim yapan çiftçiye yatırması gerektiğini savunur. Dinin siyasallaşmasına ve lükse karşı, üretimi ve pozitif bilimi savunan aydınlanmacı bir manifesto niteliğindedir.