İnsanın yaşadığı büyük sıkıntılar karşısında uzun süre çözüm bulamaması ve bu çaresizliği içine atması, zamanla ruhunda bir savunma mekanizması geliştirir. Duygusal olarak nasırlaşan bu birikim, en sonunda dış dünyaya karşı patlamaya hazır, kontrollü ve yıkıcı bir öfke patlamasına dönüşür.