Dini fanatizmi (cihat veya haçlı zihniyetini) doğanın o evrensel mantığı üzerinden eleştiren, ateist/evrimsel (Arthur Schopenhauer veya Richard Dawkins tarzı) çok sert ve ironik bir aforizmadır. Doğada hayvanlar (maymunlar, kurtlar) sadece yemek, hayatta kalmak veya üremek için birbirleriyle savaşırlar; bunlar hayatta kalma refleksidir. Ancak evrendeki hiçbir hayvan, öldükten sonra "hayali bir ödül/cennet" alacağı inancıyla kendi türünü kitlesel olarak katletmez. Yazar; insanın aklıyla övünürken, aslında inanç adına ürettiği bu vahşetin (din savaşlarının), en ilkel hayvanın bile inanmayacağı devasa bir "saçmalık" ve cinnet hali olduğunu acımasızca özetler.