Siyasetin görünen yüzüyle (vitriniyle) arka plandaki derin devlet (veya küresel sermaye/oligarşi) arasındaki o ürkütücü farkı ifşa eden siyasi bir itiraftır. Halk, oy vererek seçtiği başbakanların veya cumhurbaşkanlarının dünyanın en güçlü, en kararlı ve kararları tek başına alan "üst akılları" (liderleri) olduğuna inanır. Oysa (sistemin içinden gelen) yazar, bu siyasi figürlerin aslında sadece birer piyon olduğunu; asıl kararların arka plandaki o karanlık odaklar, istihbarat ağları veya küresel baronlar ("üst akıl") tarafından alındığını ve siyasetçilerin sadece bu senaryoyu oynadığını tokat gibi bir gerçeklikle anlatır.